اعمال انیمیشن‌های شکل در ارائه‌ها با استفاده از جاوا

این صفحه درباره چیست

یاد بگیرید چگونه انیمیشن‌های شکل، زمان‌بندی، صداها، رفتار پس از انیمیشن و متن‌های انیمیشنی را با Aspose.Slides برای جاوا اضافه، بررسی و سفارشی کنید.

بررسی کلی

Aspose.Slides for Java انیمیشن‌های اسلاید را به‌صورت اثرها در یک خط‌زمانی اسلاید نمایش می‌دهد. یک اثر شامل شکل هدف، نوع و زیرنوع انیمیشن، ماشه، تنظیمات زمان‌بندی و ویژگی‌های اختیاری مانند صدا یا رفتار پس از انیمیشن است.

خط‌زمانی دو نوع دنباله دارد:

دنبالهٔ اصلی هنگام پیش‌برد اسلاید اجرا می‌شود.
دنبالهٔ تعاملی زمانی شروع می‌شود که شکل ماشه‌اش کلیک شود.

چون جعبه‌های متنی، تصاویر، نمودارها، جدول‌ها و سایر اشیای اسلاید پیاده‌سازی می‌شوند IShape، برای بیش‌تر محتوای اسلاید از همان متد ISequence.addEffect استفاده می‌کنید. اثرهای موجود در کلاس EffectType فهرست شده‌اند.

افزودن انیمیشن به شکل‌ها

برای افزودن یک انیمیشن، دنبالهٔ اصلی اسلاید را دریافت کنید و متد ISequence.addEffect را با شکل هدف، نوع اثر، زیرنوع و ماشه فراخوانی کنید. برای اثری که هنگام کلیک یک شکل دیگر شروع می‌شود، یک دنبالهٔ تعاملی ایجاد کنید که ماشه‌اش همان شکل دیگر باشد.

مثال زیر هر دو نوع انیمیشن را ایجاد می‌کند و نتیجه را در shape-animations.pptx ذخیره می‌کند.

import com.aspose.slides.*;

public class AddShapeAnimations {
    public static void main(String[] args) {
        Presentation presentation = new Presentation();
        try {
            ISlide slide = presentation.getSlides().get_Item(0);

            IAutoShape targetShape = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.RoundCornerRectangle, 120, 100, 320, 80);
            targetShape.addTextFrame("Click to animate this shape");

            ISequence mainSequence = slide.getTimeline().getMainSequence();
            IEffect entranceEffect = mainSequence.addEffect(targetShape, EffectType.Fade, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);
            entranceEffect.getTiming().setDuration(1.5f);

            IAutoShape triggerShape = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.Bevel, 20, 20, 100, 40);
            triggerShape.addTextFrame("Move");

            ISequence interactiveSequence = slide.getTimeline().getInteractiveSequences().add(triggerShape);
            interactiveSequence.addEffect(targetShape, EffectType.PathFootball, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);

            presentation.save("shape-animations.pptx", SaveFormat.Pptx);
        } finally {
            presentation.dispose();
        }
    }
}

ماشه مشخص می‌کند اثر چه زمانی شروع شود:

EffectTriggerType.OnClick برای کلیک در دنبالهٔ اصلی یا کلیک روی شکل ماشه در یک دنبالهٔ تعاملی صبر می‌کند.
EffectTriggerType.WithPrevious همزمان با اثر قبلی شروع می‌شود.
EffectTriggerType.AfterPrevious پس از پایان اثر قبلی آغاز می‌شود.

برای انیمیشن یک تصویر، نمودار یا هر نوع شکل دیگری، به‌جای targetShape همان شی را به متد ISequence.addEffect پاس بدهید. برای گزینه‌های گروه‌بندی مخصوص نمودار، به Animated Charts مراجعه کنید.

خواندن انیمیشن‌های شکل

زمانی که شکل هدف را می‌دانید، از ISequence.getEffectsByShape استفاده کنید. برای بررسی تمام اثرها، هر دنبالهٔ اصلی و هر دنبالهٔ تعاملی را پیمایش کنید. پیمایش از این‌گونه فرض جلوگیری می‌کند که در ایندکس 0 حتماً یک اثر وجود داشته باشد.

مثال زیر یک شکل با اثرهای دنبالهٔ اصلی و تعاملی ایجاد می‌کند، اثرهای هدف‌شکل را دریافت می‌کند و سپس تمام دنباله‌ها را در اسلاید پیمایش می‌کند.

import com.aspose.slides.*;

public class ReadShapeAnimations {
    public static void main(String[] args) {
        Presentation presentation = new Presentation();
        try {
            ISlide slide = presentation.getSlides().get_Item(0);
            IAutoShape targetShape = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.Rectangle, 120, 100, 320, 80);
            targetShape.addTextFrame("Animated shape");

            ISequence mainSequence = slide.getTimeline().getMainSequence();
            mainSequence.addEffect(targetShape, EffectType.Fade, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);

            IAutoShape triggerShape = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.Bevel, 20, 20, 100, 40);
            triggerShape.addTextFrame("Move");

            ISequence interactiveSequence = slide.getTimeline().getInteractiveSequences().add(triggerShape);
            interactiveSequence.addEffect(targetShape, EffectType.PathFootball, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);

            IEffect[] targetEffects = mainSequence.getEffectsByShape(targetShape);
            System.out.println("The main sequence contains " + targetEffects.length + " effect(s) for " + targetShape.getName() + ".");

            printSequence("Main sequence", mainSequence);

            int interactiveIndex = 1;
            for (ISequence sequence : slide.getTimeline().getInteractiveSequences()) {
                String triggerName = sequence.getTriggerShape() == null ? "unknown" : sequence.getTriggerShape().getName();
                String sequenceLabel = "Interactive sequence " + interactiveIndex + ", trigger: " + triggerName;
                printSequence(sequenceLabel, sequence);
                interactiveIndex++;
            }
        } finally {
            presentation.dispose();
        }
    }

    private static void printSequence(String label, ISequence sequence) {
        System.out.println("  " + label + ": " + sequence.getCount() + " effect(s)");

        for (IEffect effect : sequence) {
            String targetName = effect.getTargetShape() == null ? "unknown" : effect.getTargetShape().getName();
            String typeName = EffectType.getName(EffectType.class, effect.getType());
            String subtypeName = EffectSubtype.getName(EffectSubtype.class, effect.getSubtype());
            String triggerName = EffectTriggerType.getName(EffectTriggerType.class, effect.getTiming().getTriggerType());
            String effectDescription = typeName + " " + subtypeName + "; target: " + targetName + "; trigger: " + triggerName;
            System.out.println("    " + effectDescription);
        }
    }
}

اگر فقط به اثرهای یک شکل نیاز دارید، ابتدا شکل را بر اساس نام، نوع جای‌نگهدار یا ویژگی ثابت دیگری شناسایی کنید؛ سپس متد ISequence.getEffectsByShape را فراخوانی کنید. فرض نکنید که IShapeCollection.get_Item در ایندکس 0 همیشه شی مورد نظر است.

کار با اثرهای جای‌نگهدار وراثتی

یک جای‌نگهدار در اسلاید عادی می‌تواند رفتار انیمیشنی خود را از جای‌نگهدار متناظر در اسلاید لایه‌بندی و اسلاید اصلی به ارث ببرد. متد IShape.getBasePlaceholder همان جای‌نگهدار والد را برمی‌گرداند یا null وقتی والد وجود نداشته باشد.

در ارائهٔ مثال زیر، پاورقی در اسلاید عادی دارای Random Bars، در اسلاید لایه‌بندی Split و در اسلاید اصلی Fly In دارد.

انیمیشن اثر پاورقی در اسلاید عادی

انیمیشن اثر جای‌نگهدار پاورقی در اسلاید لایه‌بندی

انیمیشن اثر جای‌نگهدار پاورقی در اسلاید اصلی

مثال بعدی از سلسله مراتب جای‌نگهدارها در یک ارائهٔ جدید استفاده می‌کند. اثرهایی به یک جای‌نگهدار اصلی، یک جای‌نگهدار لایه‌بندی و جای‌نگهدار متناظر در اسلاید عادی اضافه می‌شود. هر بار قبل از استفاده از شکل بازگشتی، متد IShape.getBasePlaceholder بررسی می‌شود.

import com.aspose.slides.*;

public class InheritedPlaceholderAnimations {
    public static void main(String[] args) {
        Presentation presentation = new Presentation();
        try {
            ILayoutSlide layoutSlide = presentation.getLayoutSlides().getByType(SlideLayoutType.TitleAndObject);
            IShape layoutPlaceholder = findPlaceholderWithBase(layoutSlide);

            if (layoutPlaceholder == null) {
                throw new IllegalStateException("The layout slide does not contain a placeholder linked to its master slide.");
            }

            IShape masterPlaceholder = layoutPlaceholder.getBasePlaceholder();
            layoutSlide.getMasterSlide().getTimeline().getMainSequence().addEffect(masterPlaceholder, EffectType.Fly, EffectSubtype.Bottom, EffectTriggerType.OnClick);
            layoutSlide.getTimeline().getMainSequence().addEffect(layoutPlaceholder, EffectType.Split, EffectSubtype.VerticalIn, EffectTriggerType.OnClick);

            ISlide slide = presentation.getSlides().addEmptySlide(layoutSlide);
            IShape slidePlaceholder = findPlaceholderWithBase(slide, layoutPlaceholder);

            if (slidePlaceholder == null) {
                throw new IllegalStateException("The slide does not contain a placeholder linked to its layout slide.");
            }

            slide.getTimeline().getMainSequence().addEffect(slidePlaceholder, EffectType.RandomBars, EffectSubtype.Horizontal, EffectTriggerType.OnClick);
            printEffects("Normal slide", slide.getTimeline().getMainSequence().getEffectsByShape(slidePlaceholder));

            IShape baseLayoutPlaceholder = slidePlaceholder.getBasePlaceholder();
            if (baseLayoutPlaceholder != null) {
                printEffects("Layout slide", layoutSlide.getTimeline().getMainSequence().getEffectsByShape(baseLayoutPlaceholder));

                IShape baseMasterPlaceholder = baseLayoutPlaceholder.getBasePlaceholder();
                if (baseMasterPlaceholder != null) {
                    printEffects("Master slide", layoutSlide.getMasterSlide().getTimeline().getMainSequence().getEffectsByShape(baseMasterPlaceholder));
                }
            }

            presentation.save("placeholder-animations.pptx", SaveFormat.Pptx);
        } finally {
            presentation.dispose();
        }
    }

    private static IShape findPlaceholderWithBase(ILayoutSlide layoutSlide) {
        for (IShape shape : layoutSlide.getShapes()) {
            if (shape.getBasePlaceholder() != null) {
                return shape;
            }
        }

        return null;
    }

    private static IShape findPlaceholderWithBase(ISlide slide, IShape expectedBase) {
        for (IShape shape : slide.getShapes()) {
            if (shape.getBasePlaceholder() == expectedBase) {
                return shape;
            }
        }

        return null;
    }

    private static void printEffects(String source, IEffect[] effects) {
        System.out.println(source + ": " + effects.length + " effect(s)");

        for (IEffect effect : effects) {
            String typeName = EffectType.getName(EffectType.class, effect.getType());
            String subtypeName = EffectSubtype.getName(EffectSubtype.class, effect.getSubtype());
            System.out.println("  " + typeName + " " + subtypeName);
        }
    }
}

تغییر زمان‌بندی انیمیشن

دیالوگ Timing در پاورپوینت به ویژگی‌های ITiming نگاشت می‌شود.

دیالوگ Timing در پاورپوینت برای یک اثر انیمیشن

Start به ITiming.getTriggerType نگاشت می‌شود.
Duration به ITiming.getDuration (بر حسب ثانیه) نگاشت می‌شود.
Delay به ITiming.getTriggerDelayTime (بر حسب ثانیه) نگاشت می‌شود.
Repeat به ITiming.getRepeatCount، ITiming.getRepeatUntilNextClick یا ITiming.getRepeatUntilEndSlide نگاشت می‌شود.
Rewind when done playing به ITiming.getRewind نگاشت می‌شود.

این مثال مستقل یک اثر اضافه می‌کند، زمان‌بندی آن را از طریق شی بازگشتی ISequence.addEffect تغییر می‌دهد و نتیجه را ذخیره می‌کند. نگهداری مرجع بازگشتی IEffect از ایجاد ایندکس مجموعه غیرضروری جلوگیری می‌کند.

import com.aspose.slides.*;

public class ChangeAnimationTiming {
    public static void main(String[] args) {
        Presentation presentation = new Presentation();
        try {
            ISlide slide = presentation.getSlides().get_Item(0);
            IAutoShape shape = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.Rectangle, 120, 100, 320, 80);
            shape.addTextFrame("Timed animation");

            IEffect effect = slide.getTimeline().getMainSequence().addEffect(shape, EffectType.Fade, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);
            effect.getTiming().setTriggerType(EffectTriggerType.OnClick);
            effect.getTiming().setDuration(2.0f);
            effect.getTiming().setTriggerDelayTime(0.5f);
            effect.getTiming().setRepeatUntilNextClick(false);
            effect.getTiming().setRepeatUntilEndSlide(false);
            effect.getTiming().setRepeatCount(2.0f);
            effect.getTiming().setRewind(true);

            presentation.save("shape-animation-timing.pptx", SaveFormat.Pptx);
        } finally {
            presentation.dispose();
        }
    }
}

یک حالت تکرار را به‌صورت هدفمند استفاده کنید. ترکیب شمارش تکرار با پرچم «until» می‌تواند نتایج گیجی در نماگرهای مختلف ایجاد کند. هنگام تغییر حالت‌های تکرار، ابتدا ITiming.setRepeatUntilNextClick و ITiming.setRepeatUntilEndSlide را تنظیم کنید و سپس ITiming.setRepeatCount را صدا بزنید، زیرا تنظیم هر یک از پرچم‌ها حالت تکرار فعال را تغییر می‌دهد.

افزودن و استخراج صداهای انیمیشن

یک اثر انیمیشن می‌تواند صداهای جاسازی‌شده را از طریق IEffect.getSound ارجاع دهد. متد IEffect.setStopPreviousSound به اثر می‌گوید صداهای شروع‌شده توسط اثر قبلی را متوقف کند.

افزودن صدا به یک اثر

مثال زیر انتظار دارد فایلی صوتی محلی به نام animation-sound.wav موجود باشد. دو اثر ایجاد می‌کند، آن فایل را به‌عنوان صدا برای اولین اثر جاسازی می‌کند و اثر دوم را طوری تنظیم می‌کند که صدا را متوقف کند. از اشیای بازگشتی ISequence.addEffect استفاده می‌شود، بنابراین نیازی به ایندکس دنباله نیست.

import com.aspose.slides.*;
import java.io.IOException;
import java.nio.file.Files;
import java.nio.file.Paths;

public class AddAnimationSound {
    public static void main(String[] args) throws IOException {
        Presentation presentation = new Presentation();
        try {
            ISlide slide = presentation.getSlides().get_Item(0);
            IAutoShape firstShape = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.Rectangle, 80, 100, 240, 80);
            IAutoShape secondShape = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.Rectangle, 400, 100, 240, 80);
            firstShape.addTextFrame("Starts sound");
            secondShape.addTextFrame("Stops sound");

            ISequence sequence = slide.getTimeline().getMainSequence();
            IEffect firstEffect = sequence.addEffect(firstShape, EffectType.Fade, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);
            IEffect secondEffect = sequence.addEffect(secondShape, EffectType.Fade, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);

            byte[] audioData = Files.readAllBytes(Paths.get("animation-sound.wav"));
            IAudio effectSound = presentation.getAudios().addAudio(audioData);
            firstEffect.setSound(effectSound);
            secondEffect.setStopPreviousSound(true);

            presentation.save("shape-animation-sound.pptx", SaveFormat.Pptx);
        } finally {
            presentation.dispose();
        }
    }
}

استخراج صداهای جاسازی‌شدهٔ اثر

مثال زیر یک ارائهٔ محلی به نام presentation-with-animation-sounds.pptx را انتظار دارد. هر دو دنبالهٔ اصلی و تعاملی را اسکن می‌کند و همهٔ صداهای جاسازی‌شدهٔ اثر را در پوشهٔ extracted-animation-sounds می‌نویسد. پسوند بر پایهٔ نوع MIME صوتی که توسط IAudio.getContentType ارائه می‌شود، انتخاب می‌شود.

import com.aspose.slides.*;
import java.io.IOException;
import java.nio.file.Files;
import java.nio.file.Path;
import java.nio.file.Paths;
import java.util.Locale;

public class ExtractAnimationSounds {
    public static void main(String[] args) throws IOException {
        Path inputPath = Paths.get("presentation-with-animation-sounds.pptx");
        Path outputDirectory = Paths.get("extracted-animation-sounds");

        Files.createDirectories(outputDirectory);

        Presentation presentation = new Presentation(inputPath.toString());
        try {
            int soundIndex = 1;

            for (ISlide slide : presentation.getSlides()) {
                soundIndex = saveSounds(slide.getTimeline().getMainSequence(), outputDirectory, soundIndex);

                for (ISequence sequence : slide.getTimeline().getInteractiveSequences()) {
                    soundIndex = saveSounds(sequence, outputDirectory, soundIndex);
                }
            }

            System.out.println("Extracted " + (soundIndex - 1) + " sound file(s) to " + outputDirectory.toAbsolutePath() + ".");
        } finally {
            presentation.dispose();
        }
    }

    private static int saveSounds(ISequence sequence, Path outputDirectory, int soundIndex) throws IOException {
        for (IEffect effect : sequence) {
            if (effect.getSound() == null) {
                continue;
            }

            String extension = getAudioExtension(effect.getSound().getContentType());
            Path outputPath = outputDirectory.resolve("effect-sound-" + soundIndex + extension);
            Files.write(outputPath, effect.getSound().getBinaryData());
            soundIndex++;
        }

        return soundIndex;
    }

    private static String getAudioExtension(String contentType) {
        String normalizedType = contentType == null ? "" : contentType.toLowerCase(Locale.ROOT);

        if (normalizedType.equals("audio/mpeg")) {
            return ".mp3";
        }

        if (normalizedType.equals("audio/mp4")) {
            return ".m4a";
        }

        if (normalizedType.equals("audio/ogg")) {
            return ".ogg";
        }

        if (normalizedType.equals("audio/wav") || normalizedType.equals("audio/x-wav")) {
            return ".wav";
        }

        return ".bin";
    }
}

برای اشیای صوتی بزرگ، از IAudio.getStream استفاده کنید و جریان را به فایل کپی کنید به‌جای بارگذاری کل شی در یک آرایه بایت.

تنظیم رفتار پس از انیمیشن

گزینه After animation تعیین می‌کند پس از اتمام اثر چه اتفاقی برای شکل می‌افتد.

دیالوگ گزینه‌های اثر پاورپوینت که تنظیمات After animation را نشان می‌دهد

کلاس AfterAnimationType امکان نگه‌داری شکل بدون تغییر، تغییر رنگ، مخفی کردن آن پس از انیمیشن یا مخفی کردن آن با کلیک بعدی را فراهم می‌کند. زمانی که نوع برابر با AfterAnimationType.Color باشد، باید IEffect.getAfterAnimationColor نیز تنظیم شود.

این مثال مستقل یک اثر ایجاد می‌کند، رفتار پس از انیمیشن را از طریق شی اثر بازگشتی تنظیم می‌کند و نتیجه را ذخیره می‌نماید.

import com.aspose.slides.*;
import java.awt.Color;

public class SetAfterAnimationBehavior {
    public static void main(String[] args) {
        Presentation presentation = new Presentation();
        try {
            ISlide slide = presentation.getSlides().get_Item(0);
            IAutoShape shape = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.Rectangle, 120, 100, 320, 80);
            shape.addTextFrame("Dim after animation");

            IEffect effect = slide.getTimeline().getMainSequence().addEffect(shape, EffectType.Fade, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);
            effect.setAfterAnimationType(AfterAnimationType.Color);
            effect.getAfterAnimationColor().setColor(Color.LIGHT_GRAY);

            presentation.save("shape-animation-after-effect.pptx", SaveFormat.Pptx);
        } finally {
            presentation.dispose();
        }
    }
}

تغییر نوع از AfterAnimationType.Color تنظیم رنگ پس از انیمیشن را پاک می‌کند.

انیمیشن متن

انیمیشن متن دو کنترل مرتبط دارد:

ITextAnimation.getBuildType تعیین می‌کند پاراگراف‌ها به‌طور همزمان یا به‌صورت پاراگرافی ظاهر شوند.
IEffect.getAnimateTextType تعیین می‌کند متن به‌صورت یکجا، به‌صورت کلمه یا به‌صورت حرف ظاهر شود. متد IEffect.getDelayBetweenTextParts تاخیر بین کلمات یا حروف را تنظیم می‌کند. مقدار مثبت درصدی از مدت اثر است؛ مقدار منفی تاخیر برحسب ثانیه است.

مثال مستقل زیر کلمات موجود در یک جعبهٔ متن را انیمیشن می‌کند. BuildType.AsOneObject ساختن به‌صورت یک شیء را غیرفعال می‌کند تا تنظیم کلمه برای تمام قاب متن اعمال شود.

import com.aspose.slides.*;

public class AnimateTextByWord {
    public static void main(String[] args) {
        Presentation presentation = new Presentation();
        try {
            ISlide slide = presentation.getSlides().get_Item(0);
            IAutoShape textBox = slide.getShapes().addAutoShape(ShapeType.Rectangle, 80, 80, 560, 100);
            textBox.addTextFrame("Aspose.Slides animates this sentence word by word.");

            IEffect effect = slide.getTimeline().getMainSequence().addEffect(textBox, EffectType.Fade, EffectSubtype.None, EffectTriggerType.OnClick);
            effect.getTextAnimation().setBuildType(BuildType.AsOneObject);
            effect.setAnimateTextType(AnimateTextType.ByWord);
            effect.setDelayBetweenTextParts(20.0f);

            presentation.save("animated-text.pptx", SaveFormat.Pptx);
        } finally {
            presentation.dispose();
        }
    }
}

برای ساختن جعبهٔ متن به صورت پاراگراف، BuildType.ByLevelParagraphs1 (یا سطح پاراگراف دیگری) را تنظیم کنید. برای هدف‌گیری یک پاراگراف منفرد با اثر خاص، از نمونهٔ overload متد ISequence.addEffect که یک IParagraph می‌پذیرد استفاده کنید. برای مثال‌های سطح پاراگراف به Animated Text مراجعه کنید.

صادرات و نکات سازگاری

ذخیره‌سازی به PPT یا PPTX مدل انیمیشن را حفظ می‌کند، اما پخش نهایی توسط برنامهٔ نمایش ارائه کنترل می‌شود.
PDF و تصاویر ایستا انیمیشن را پخش نمی‌کنند. هنگام نیاز به نمایش حرکت، از صادر کردن به HTML5، GIF متحرک یا تبدیل به ویدیو استفاده کنید.
برای HTML5، Html5Options.setAnimateShapes را فعال کنید و در صورت نیاز Html5Options.setAnimateTransitions را نیز تنظیم کنید.
رندرینگ ویدیو بسیاری از اثرهای ورود، تأکید، خروج و مسیر حرکتی رایج را پشتیبانی می‌کند، اما همهٔ اثرهای پاورپوینت پشتیبانی نمی‌شوند. جدول «انیمیشن‌ها و اثرهای پشتیبانی‌شده» را بررسی کنید و ارائه‌های حیاتی را با نسخهٔ هدف Aspose.Slides خود تست کنید.
اثرهای سفارشی پیشرفته و اثرهای وارد شده از فرمت‌های دیگر ممکن است در فایل حفظ شوند اما در پاورپوینت، HTML5 یا ویدیو به‑صورت متفاوتی رندر شوند. نتیجهٔ صادرات را اعتبارسنجی کنید نه فقط بر اساس نام اثر.

سوالات متداول

چرا یک انیمیشن در پاورپوینت ظاهر می‌شود اما در PDF نیست؟

PDF یک فرمت ایستا است، بنابراین انیمیشن‌ها و انتقال‌های اسلاید پخش نمی‌شوند. هنگام نیاز به حفظ حرکت، به HTML5، GIF متحرک یا ویدیو صادر کنید.

چرا یک اثر در ویدیو به‑صورت متفاوتی اجرا می‌شود؟

صادر به ویدیو انیمیشن‌ها را رندر می‌کند، نه رفتار اصلی پاورپوینت را ذخیره می‌نماید. برخی اثرهای پیشرفته پشتیبانی نمی‌شوند یا به‌صورت تخمینی انجام می‌شوند. جدول اثرهای پشتیبانی‌شده را مرور کنید و پیش‌از تولید ارائهٔ واقعی را تست کنید.

آیا جابجایی یک شکل به جلو یا عقب ترتیب انیمیشن آن را تغییر می‌دهد؟

خیر. ترتیب Z‑order فقط بر هم‌پوشانی شکل‌ها تأثیر می‌گذارد، در حالی که ترتیب دنباله و ماشه‌ها بر پخش انیمیشن‌ها کنترل دارند. اگر نیاز به ترتیب پخش متفاوت دارید، خط‌زمانی را تغییر دهید.

دریافت ویژگی‌های مؤثر شکل از ارائه‌ها در جاوا ایجاد تصویرهای بندانگشتی برای اشکال ارائه در جاوا