Zastosowanie formuł arkusza wykresu w prezentacjach w .NET

Przegląd

Arkusz wykresu jest źródłem danych stojącym za wykresem w prezentacji. Zawiera nazwy kategorii i serii wraz z wartościami liczbowymi wyświetlanymi w wykresie. W Aspose.Slides ten arkusz jest dostępny poprzez ChartDataWorkbook skoroszytu danych wykresu, co umożliwia programowe operowanie danymi wykresu.

Ten artykuł wyjaśnia, jak używać formuł arkusza w danych wykresu, aby wartości komórek mogły być obliczane i aktualizowane automatycznie zamiast wprowadzania ich ręcznie. Pokazuje, jak przypisywać formuły, używać zarówno odniesień w stylu A1, jak i R1C1, przeliczać formuły skoroszytu oraz pracować z obsługiwanymi stałymi, operatorami, odwołaniami do komórek i predefiniowanymi funkcjami dostępnymi dla arkuszy wykresów w prezentacjach.

O formułach arkusza wykresu w prezentacjach

Arkusz wykresu (lub arkusz danych wykresu) w prezentacji jest źródłem danych wykresu. Arkusz wykresu zawiera dane, które są przedstawiane na wykresie w formie graficznej. Kiedy tworzysz wykres w PowerPoint, arkusz powiązany z tym wykresem jest tworzony automatycznie. Arkusz wykresu jest tworzony dla wszystkich typów wykresów: wykres liniowy, słupkowy, sunburst, kołowy itp. Aby zobaczyć arkusz wykresu w PowerPoint, należy dwukrotnie kliknąć wykres:

todo:image_alt_text

Arkusz wykresu zawiera nazwy elementów wykresu (Nazwa kategorii: Category1, Nazwa serii) oraz tabelę z danymi liczbowymi odpowiadającymi tym kategoriom i seriom. Domyślnie, po utworzeniu nowego wykresu – dane arkusza wykresu są ustawione na wartości domyślne. Następnie można ręcznie zmienić dane arkusza w arkuszu.

Zazwyczaj wykres przedstawia skomplikowane dane (np. analizy finansowe, analizy naukowe), posiadając komórki obliczane z wartości w innych komórkach lub z innych dynamicznych danych. Ręczne obliczanie wartości komórki i wpisywanie jej na stałe utrudnia późniejsze zmiany. Jeśli zmienisz wartość określonej komórki, wszystkie zależne od niej komórki również wymagają aktualizacji. Co więcej, dane tabeli mogą zależeć od danych z innych tabel, tworząc złożony schemat danych prezentacji, który wymaga łatwej i elastycznej aktualizacji.

Formuła arkusza wykresu w prezentacji jest wyrażeniem służącym do automatycznego obliczania i aktualizacji danych arkusza wykresu. Formuła arkusza definiuje logikę obliczeń danych dla określonej komórki lub zestawu komórek. Formuła arkusza jest formułą matematyczną lub logiczną, wykorzystującą: odwołania do komórek, funkcje matematyczne, operatory logiczne, operatory arytmetyczne, funkcje konwersji, stałe łańcuchowe itp. Definicja formuły jest zapisywana w komórce, a ta komórka nie zawiera prostej wartości. Formuła arkusza oblicza wartość i zwraca ją, a następnie wynik jest przypisywany do komórki. Formuły arkusza wykresu w prezentacjach są właściwie takie same jak formuły Excela i obsługują te same domyślne funkcje, operatory i stałe.

W Aspose.Slides arkusz wykresu jest reprezentowany przez właściwość Chart.ChartData.ChartDataWorkbook typu IChartDataWorkbook. Formułę arkusza można przypisać i zmienić za pomocą właściwości IChartDataCell.Formula. Poniższa funkcjonalność jest obsługiwana dla formuł w Aspose.Slides:

  • Stałe logiczne
  • Stałe liczbowe
  • Stałe łańcuchowe
  • Stałe błędów
  • Operatory arytmetyczne
  • Operatory porównania
  • Odwołania do komórek w stylu A1
  • Odwołania do komórek w stylu R1C1
  • Funkcje predefiniowane

Typowo arkusze przechowują ostatnie wyliczone wartości formuł. Jeśli po załadowaniu prezentacji dane wykresu nie zostały zmienione – właściwość IChartDataCell.Value zwraca te wartości podczas odczytu. Jednak jeśli dane arkusza zostały zmienione, odczyt właściwości ChartDataCell.Value powoduje rzucony CellUnsupportedDataException dla nieobsługiwanych formuł. Dzieje się tak, ponieważ po pomyślnym parsowaniu formuł określane są zależności komórek i poprawność ostatnich wartości. Jeśli formuła nie może być sparsowana, nie można zagwarantować poprawności wartości komórki.

Dodanie formuły arkusza wykresu do prezentacji

Najpierw dodaj wykres z przykładowymi danymi do pierwszego slajdu nowej prezentacji przy użyciu IShapeCollection.Shapes.AddChart. Arkusz wykresu jest tworzony automatycznie i można go uzyskać za pomocą właściwości Chart.ChartData.ChartDataWorkbook:


using (var presentation = new Presentation())

{

    IChart chart = presentation.Slides[0].Shapes.AddChart(ChartType.ClusteredColumn, 150, 150, 500, 300);

    IChartDataWorkbook workbook = chart.ChartData.ChartDataWorkbook;

    // ...

}

Zapiszmy kilka wartości w komórkach przy użyciu właściwości IChartDataCell.Value typu Object, co oznacza, że możesz ustawić dowolną wartość w tej właściwości:


workbook.GetCell(0, "F2").Value = -2.5;

workbook.GetCell(0, "G3").Value = 6.3;

workbook.GetCell(0, "H4").Value = 3;

Aby zapisać formułę w komórce, użyj właściwości IChartDataCell.Formula:

workbook.GetCell(0, "B2").Formula = "F2+G3+H4+1";

Uwaga: właściwość IChartDataCell.Formula służy do ustawiania odwołań w stylu A1.

Aby ustawić odwołanie komórki w stylu R1C1Formula, użyj właściwości IChartDataCell.R1C1Formula:

workbook.GetCell(0, "C2").R1C1Formula = "R[1]C[4]/R[2]C[5]";

Następnie użyj metody IChartDataWorkbook.CalculateFormulas, aby obliczyć wszystkie formuły w skoroszycie i zaktualizować odpowiadające wartości komórek:

workbook.CalculateFormulas();

object value1 = workbook.GetCell(0, "B2"); // 7.8

object value2 = workbook.GetCell(0, "C2"); // 2.1

Stałe logiczne

Możesz używać stałych logicznych takich jak FALSE i TRUE w formułach komórek:

Stałe liczbowe

Liczby mogą być używane w notacji zwykłej lub naukowej do tworzenia formuł arkusza wykresu:

Stałe łańcuchowe

Stała łańcuchowa (lub literał) to konkretny wartość używana tak, jak jest, i nie zmienia się. Stałe łańcuchowe mogą być: daty, teksty, liczby itp.:

Stałe błędów

Czasami nie jest możliwe obliczenie wyniku formuły. W takim przypadku w komórce wyświetlany jest kod błędu zamiast wartości. Każdy typ błędu ma określony kod:

  • #DIV/0! – formuła próbuje podzielić przez zero.
  • #GETTING_DATA – może być wyświetlane w komórce, gdy jej wartość jest jeszcze obliczana.
  • #N/A – brak informacji lub nie dostępne. Przyczyny: puste komórki użyte w formule, dodatkowy znak spacji, literówka itp.
  • #NAME? – nie można znaleźć określonej komórki lub innego obiektu formuły po nazwie.
  • #NULL! – może się pojawić przy błędzie w formule, np. (,) lub znak spacji zamiast dwukropka (:).
  • #NUM! – liczba w formule jest nieprawidłowa, zbyt duża lub zbyt mała.
  • #REF! – nieprawidłowe odwołanie do komórki.
  • #VALUE! – nieoczekiwany typ wartości. Na przykład łańcuch ustawiony w komórce numerycznej.

Operatory arytmetyczne

Możesz używać wszystkich operatorów arytmetycznych w formułach arkusza wykresu:

Operator Znaczenie Przykład
+ (plus) Dodawanie lub jedynkowy plus 2 + 3
- (minus) Odejmowanie lub negacja 2 - 3
-3
* (gwiazdka) Mnożenie 2 * 3
/ (ukośnik) Dzielenie 2 / 3
% (procent) Procent 30%
^ (daszek) Potęgowanie 2 ^ 3

Uwaga: aby zmienić kolejność obliczeń, otocz część formuły, którą chcesz obliczyć najpierw, nawiasami.

Operatory porównania

Możesz porównywać wartości komórek przy użyciu operatorów porównania. Gdy dwa wartości są porównywane przy ich użyciu, wynik jest wartością logiczną TRUE lub FALSE:

Operator Znaczenie Przykład
= (znak równości) Równe A2 = 3
<> (znak nierówności) Nierówne A2 <> 3
> (większy niż) Większy niż A2 > 3
>= (większy lub równy) Większy lub równy A2 >= 3
< (mniejszy niż) Mniejszy niż A2 < 3
<= (mniejszy lub równy) Mniejszy lub równy A2 <= 3

Odwołania do komórek w stylu A1

Odwołania do komórek w stylu A1 są używane w arkuszach, w których kolumna ma literowy identyfikator (np. “A"), a wiersz ma numeryczny identyfikator (np. “1"). Odwołania w stylu A1 mogą być używane w następujący sposób:

Odwołanie Przykład
Bezwzględne Względne Mieszane
Komórka $A$2 A2

A$2

$A2
Wiersz $2:$2 2:2 -
Kolumna $A:$A A:A -
Zakres $A$2:$C$4 A2:C4

$A$2:C4

A$2:$C4

Oto przykład użycia odwołania w stylu A1 w formule:

Odwołania do komórek w stylu R1C1

Odwołania do komórek w stylu R1C1 są używane w arkuszach, w których zarówno wiersz, jak i kolumna mają identyfikatory liczbowe. Odwołania w stylu R1C1 mogą być używane w następujący sposób:

Odwołanie Przykład
Bezwzględne Względne Mieszane
Komórka R2C3 R[2]C[3] R2C[3]
R[2]C3
Wiersz R2 R[2] -
Kolumna C3 C[3] -
Zakres R2C3:R5C7 R[2]C[3]:R[5]C[7] R2C3:R[5]C[7]
R[2]C3:R5C[7]

Oto przykład użycia odwołania w stylu R1C1 w formule:

Funkcje predefiniowane

Istnieją funkcje predefiniowane, które mogą być używane w formułach w celu uproszczenia ich implementacji. Funkcje te kapsułują najczęściej używane operacje, takie jak:

  • ABS
  • AVERAGE
  • CEILING
  • CHOOSE
  • CONCAT
  • CONCATENATE
  • DATE (system dat 1900)
  • DAYS
  • FIND
  • FINDB
  • IF
  • INDEX (forma odwołania)
  • LOOKUP (forma wektorowa)
  • MATCH (forma wektorowa)
  • MAX
  • SUM
  • VLOOKUP

FAQ

Czy zewnętrzne pliki Excel są obsługiwane jako źródło danych dla wykresu z formułami?

Tak. Aspose.Slides obsługuje zewnętrzne skoroszyty jako źródło danych wykresu, co pozwala używać formuł z pliku XLSX poza prezentacją.

Czy formuły wykresu mogą odwoływać się do arkuszy w tym samym skoroszycie po nazwie arkusza?

Tak. Formuły podążają za standardowym modelem odwołań Excel, więc możesz odwoływać się do innych arkuszy w tym samym skoroszycie lub do skoroszytu zewnętrznego. W przypadku odwołań zewnętrznych, podaj ścieżkę i nazwę skoroszytu używając składni Excela.

Formatowanie wykresów w prezentacji w .NET Animowanie wykresów PowerPoint w .NET